KontaktKontakt
Wstazeczka15.10.
ForumForum
Polecamy Pamiętnik Ani Pamiętnik Ani(2) Ile mam dzieci? Prawo w pigułce Przygotuj się do szpitala Słowniczek łac-pol Pogrzeb - 9tc Nietrafione pocieszenia Informacje z regionów
Nasze projekty Warmia-Mazury (2010) Dobre praktyki (2009) Warmia-Mazury (2009) Kujawsko-Pomorskie (2008)
Nowości Wyzwanie Coś nas łączy ponad czasem Dzień Dziecka Utraconego Językowy obraz macierzyństwa Przypadkowe spotkania Wspierająca pomoc Hołd dla mojego dziecka Czy jeszcze przeżywasz? Anioł w deszczu Wbrew procedurom Baloniki (Lublin) Fotorelacja Baloniki (Olsztyn) Fotorelacja Pomóc tym, którzy pomagają Baloniki (Olsztyn) Jak znalazłam się w stowarzyszeniu? Rozmowa z Anią Baloniki (Kraków) Fotorelacja Miłość trudniejsza... Nasza historia Nie wolno się poddawać Jak to jest... Już nie jesteśmy tacy sami Urodziny 3 razy w roku Perspektywa Plotki o świętych Informacje z regionów Galeria Aniołów
Współpraca pomocrodzicom.pl Pol. Stow. Naucz. NPR Prawo i Medycyna
<< Czytelnia <<
Idź do strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Wiersze

autor nieznany
***

Jeśli odejdę
A ty wciąż to będziesz...
Wiedz, że ja żyję
Tętnię w innym wymiarze
- za zasłoną, przez którą nic nie zobaczysz

Ty mnie nie widzisz
więc musisz uwierzyć
Ja poczekam
aż wzniesiemy się razem
oboje świadomi siebie

Do tego czasu, żyj pełnią życia
a kiedy będziesz mnie potrzebować
niech twoje serce wyszepcze me imię
... i ja będę

autor nieznany
***

Ona była małym darem od Boga
Dla specjalnych mamy i taty
On wiedział, że Charlotta będzie kochana
I - chociaż jej śmierć była bardzo smutna -

Dała tak dużo radości innym istnieniom,
Skradającym się w ich sercach.
Nawet ci, których nigdy nie spotkała
Czuli, że kochają ją od samego początku.

Myślcie o dobrych chwilach, które dzielicie,
Wasze wspomnienia usuną te złe,
Dla Charlotty tym wspomnieniem będzie
Silna miłość mamy i taty.

Ona była Wam wypożyczona na tak krótki czas,
Teraz odeszła tam, gdzie wszystko jest lepsze.
Mała Charlotta jest (śpi) w pokoju,
W miejscu, gdzie mieszkają anioły.

Będzie pamiętana przez tych wszystkich,
Którzy mieli zaszczyt ją znać.

autor nieznany
Tęsknij za mną, lecz pozwól mi odejść

Kiedy dotrę do kresu drogi,
I słońce dla mnie zajdzie,
Nie chcę obrzędów w mrokiem wypełnionym pokoju,
Dlaczego płakać za uwolnioną duszą?

Tęsknij za mną troszeczkę,
Lecz nie za długo,
I nie z nisko pochylona głową,
Pamiętaj miłość, która się kiedyś dzieliłyśmy
Tęsknij za mną... lecz pozwól mi odejść.

Każdy musi wyruszyć w tę podróż,
I każdy musi ją odbyć sam,
To część planu Pana,
Krok na drodze do domu.

Kiedy jesteś samotna ze złamanym sercem,
Pójdź do przyjaciół, których znamy,
I pogrzeb swe smutki w dobrych uczynkach,
Tęsknij za mną... lecz pozwól mi odejść.

<< >>