KontaktKontakt
Wstazeczka15.10.
ForumForum
Polecamy Pamiętnik Ani Pamiętnik Ani(2) Ile mam dzieci? Prawo w pigułce Przygotuj się do szpitala Słowniczek łac-pol Pogrzeb - 9tc Nietrafione pocieszenia Informacje z regionów
Nowości Informacje z regionów Baloniki 2009 (Poznań) 4 zadania Komentarze do czytań (4) DDU w Lublinie Skrzynka pocztowa Trzeba nauczyć się o tym rozmawiać Olsztyn. Znicz na grobie, którego nie ma Baloniki 2009 (Lublin) Kulisy balonikowego spotkania Komentarze do czytań (3) Nie uważamy się za przypadek medyczny Baloniki 2009 (Warszawa) Jak zorganizować konferencję? Projekt w woj. warm-maz Projekty Komentarz do czytań (2) Ab ovo... List w sprawie artykułu Umarłych pogrzebać Komentarz do czytań (1) Galeria Aniołów 2009 Balonikowe spotkania Październikowe inicjatywy Macierzyństwo w cieniu śmierci Informacja prasowa o spotkaniach E-broszura na DDU Informacja prasowa na październik Żałoba po śmierci dziecka Informacja prasowa na Dzień Matki Ma pani do mnie żal? Żałoba dzieci Tarczyca a poronienie Instrukcja dot. pogrzebu Jak rozmawiać z dziećmi? Zdjęcia z konferencji Poradnik dla facetów Brzydka para butów Dlaczego osobno? Grupa Wsparcia w Szczecinie Komentarz do czytań (4) Trudna diagnoza Tak trudno żyć Cud Etyczne i kulturowe aspekty pożegnania z dzieckiem Powrót wątku prawdy Zdjęcia z Parku Skaryszewskiego Komentarz do czytań (3) Prawne aspekty poronienia Trudno milczeć Podzielone cuda Ronić po ludzku Ankieta "Prawdy i mity" Galeria Aniołów
Współpraca pomocrodzicom.pl Pol. Stow. Naucz. NPR Prawo i Medycyna

Spotkania dla rodziców po stracie

Dzień Dziecka Utraconego 2009

Warszawa, 1. października 2009

 

     Od 1988 na świecie i od 2004 roku w Polsce 15 października obchodzony jest Dzień Dziecka Utraconego. W Stanach Zjednoczonych, skąd wywodzi się idea tego dnia, nosi on nazwę Dnia Pamięci Dzieci Nienarodzonych i Zmarłych: tego dnia osieroceni rodzice mają okazję otwarcie zamanifestować – poprzez okolicznościowe msze, spotkania, przypięcie do ubrania błękitno-różowej kokardki – że pamiętają o swoich dzieciach i chcą, by świat również o nich pamiętał, że je kochają i będą kochać do końca swojego życia, i że oczekują, że świat to uszanuje i zrozumie.

     W ubiegłym roku Stowarzyszenie Rodziców po Poronieniu zaproponowało mieszkańcom Warszawy uczczenie Dnia Dziecka Utraconego w unikalny, do tej pory niepraktykowany w naszym kraju sposób. W jednym ze stołecznych parków odbyło się plenerowe spotkanie rodziców po stracie. W namiocie Stowarzyszenia można było otrzymać materiały informacyjne (o prawach rodziców, dla pacjentek po poronieniu, o pożegnalnych zdjęciach), kalendarzyki na 2009 rok, wesprzeć działania Stowarzyszenia nabywając pin - błękitno-różową emaliowaną kokardkę, symbol pamięci o utraconych dzieciach. Niezwykłym przeżyciem dla zebranych było wspólne wypuszczenie błękitnych i różowych baloników wypełnionych helem, na których osieroceni rodzice mogli napisać np. imię dziecka. Impreza spotkała się z dużym zainteresowaniem zarówno ze strony rodziców, jak i mediów. Mamy nadzieję, że w tym roku będzie podobnie, tym bardziej że spotkań takich odbędzie się w Polsce cztery: 10 października w Poznaniu i w Warszawie, 11 października w Krakowie oraz 18 października w Olsztynie.

      Spotkania te są pomyślane jako alternatywa dla dotychczasowych form obchodzenia tego ważnego dnia i mamy nadzieję, że na stałe wpiszą się w harmonogram październikowych uroczystości i imprez przygotowywanych i współprzygotowywanych przez Stowarzyszenie, takich jak msze w intencji dzieci utraconych i ich rodziców lub konferencje naukowo – szkoleniowe. 

 Kontakt ze Stowarzyszeniem Rodziców po Poronieniu: poczta@poronienie.pl
     0 508 311 914 – Justyna Furgał, 0 692 006 778 – Monika Nagórko

       Kontakt z organizatorami poszczególnych spotkań:


     Zdjęcia z zeszłorocznego spotkania można obejrzeć na stronie: Galeria - spotkanie w Parku Skaryszewskim.
Relacja w TVN znajduje się pod adresem: Nienarodzone dzieci.

Uczestnicy spotkania powiedzieli po nim:

„Miałam okazję uczestniczyć w takim spotkaniu w zeszłym roku w W-wie i mogę zapewnić, że emocje były duże...”

„Było bardzo miło... Cieszę się, że miałyście taki pomysł na spotkanie. I bardzo cieszę się, że mogłam tam z Wami być... Aż chce się napisać... do zobaczenia za rok!!!”

„I fajnie by było, gdyby takie spotkania mogły się odbywać w różnych miastach Polski, bo nie wszyscy mogą dotrzeć do Warszawy. Chociaż gorąco do tego namawiam!”